Volgens MelodicRock.com meld deze Spaanse site dat de Black Sabbath line-up van Tony Iommi, Geezer Butler, Bill Ward en Ronnie James Dio onder de naam Heaven & Hell wil gaan touren! Geloof ik dat allemaal? Nee  Maar ik geloofde ook niet dat Zeno dit jaar nog met een nieuw album op de proppen zou komen  Dus de wonderen zijn de wereld nog niet uit zou ik zeggen. Maar het zou inderdaad kunnen, Ronnie was namelijk wel bezig in ieder geval om een paar nieuwe nummers te schrijven met de band, maar dat was louter bedoeld voor een te verschijnen compilatie album, met verder alleen nummers van de twee Dio periodes van Black Sabbath.

Ronnie James Dio heeft sinds zijn tweede split met Black Sabbath begin jaren '90, altijd beweerd dat hij nooit meer terug zou gaan naar Black Sabbath, misschien daarom de naamsverandering wel. Hij stapte toen op omdat hij tijdens een tour zou moeten openen met zijn variant van Black Sabbath, als voorprogramma dus, voordat de Ozzy versie van de band op het podium zou komen. Dat zag hij helemaal niet zitten; ten eerste had hij Black Sabbath na het vertrek van Ozzy Osbourne nieuw leven in weten te blazen en naar het schijnt is het album "Heaven and Hell" het best verkopende album van Sabbath ooit. Verder had Ozzy begin jaren '80, toen Dio voor de eerste keer in Black Sabbath zat, zich behoorlijk negatief uitgelaten over hem en ik heb wel es gelezen dat Ozzy een dwerg de nek omdraaide op het podium, die de naam Ronnie droog.

Maar Dio terug met Heaven & Hell nu? Dat zou in ieder geval super zijn omdat hij naar mijn mening, en de mening van vele anderen, gewoon een veel betere zanger is dan Ozzy. En ik zou mij niet schamen een album onder die naam te kopen, terwijl dat wel zo zou zijn met de letters Black Sabbath op de hoes, die naam heeft voor mij zoveel negatieve bijklanken gekregen; wie is in hemelsnaam nu eigenlijk de zanger in de band? Ozzy op MTV. Bestaan ze eigenlijk nog wel? O ze bestaan, maar het lijkt wel een commerci�le grap enz. enz.

We wachten wel af wat er staat te gebeuren verder

V.l.n.r: Ward, Iommi, Butler, Dio. Deze schets is afkomstig van het Black sabbath - Heaven and Hell album artwork uit 1980.

Een weblog over mijn favoriete muziek afgewisseld met andere berichten over dingen die ik mee maak of die mij bezighouden, dat was altijd al het plan. Aan het begin deed ik het half in het Engels met het idee dat ik dan meer lezers zou krijgen. Maar daar ik natuurlijk makkelijker en sneller in het Nederlands logs schrijf besloot ik het maar helemaal Nederlands te doen na en tijdje.

Ik heb nu pas het idee dat ik echt weet wat ik met deze weblog wil; ik heb sinds een paar maanden nieuwe kleuren, ik schrijf de teksten met alinea's zodat het beter te lezen is naar mijn idee en de plaatjes doe ik netjes in het midden tegenwoordig. En nog steeds; als ik niks te melden heb (of ik wil iets niet melden) dan post ik lekker niks, met als consequentie dat er deze maand bijvoorbeeld minder updates geplaatst zijn, maar er kwam tot nu toe altijd weer een periode na zoiets van meerdere dagen achter elkaar nieuwe berichten.

Op naar de drie jaar dan maar

0:38.110 Is veel beter als de vorige keer!

Ik was vandaag bij m'n broer Jeroen om te helpen in z'n nieuwe huis bij een aantal dingen. Een mooi huis is het en fijn dat het hem gelukt is in dezelfde buurt te blijven want dat wou hij in verband met zijn blindheid.

Maar dan het grote nadeel van de verhuizing; hij had een modelspoorbaan waar hij ruim twintig jaar aan gewerkt heeft, in het oude huis had ie daarvoor speciaal een kamer uit gebouwd en het was zodoende alles bij elkaar ongeveer zo groot als een garage. Maar ook omdat hij een paar jaar terug helemaal blind werd, besloot hij laatst, met veel pijn in het hart de baan weg te doen. Het was allemaal bijzonder mooi en daarom is er nog geprobeerd het bij een museum kwijt te kunnen, zodat het heel zou blijven, wat dus bijna gelukt was. Wat ik van Jeroen begrepen heb was er serieuze interesse en was het bijna rond allemaal, tot ze ineens na een (te) lange tijd vertelden dat het niet doorging! En dat terwijl er wel ruimte en geld voor was daar...

Nou en dat mijn broer zich een beetje beledigt voelt snap ik wel, want hij zou sowieso heel de tafel, met alle draden plus techniek er zo gratis bijgedaan hebben. Nu wordt het afgebroken, de treinen in doosjes gedaan en verkocht, maar het is eeuwig zonde dat het landschapje met het dorpje voorgoed weg is…

Ik heb een recensie klaar, in het Engels:

Track by track:

"Fanfares of Love" is a pretty heavy and fast song with beautiful guitar work; many speedy solos and lovely keys! It's somehow a "Zenology" type of song and also sounds a bit like a Fair Warning rocker therefore.

After a track that's full of so much energy it's time for a more relaxed song. And there it is in the form of "Climb the Sky". The track has pretty quirky singing melodies, but I like it a lot! Michael Bormann sounds at times a bit like Andy Deris to me on this track, but don't get me wrong, "Climb the Sky" doesn't sound like Helloween at all. It's a great track and it's original in my opinion, because I can't name any other Zeno songs that are in the same vain.

And I think the same goes for "Land of Illusion". Great intro! Great song! Those majestic keyboards near the end are really cool, I love it

"Shades of Blue" is a more traditional Zeno song. But with Bormann singing it, it sounds fresh and new. I mean a new album with Flexig would have been great too but with the new singer Zeno's music has gotten a new impulse.

Another great intro on the superb title track, a beautiful song. Then follows the first instrumental piece "Sogno Di Angelo"; subtle at the beginning and after that heavenly bombastic

Yes! Eastern melodies on "Refugees (Longing for Paradise)"! A atmospheric song with guitar parts like "Circles of Dawn". The Hammond organ near the and gives it a retro 70's sound in a way, but the clear and multi layered production tells you only one thing; this is Zeno in the year 2006. Maybe my favorite song on the album, but I'm not sure yet

Wow, "I Feel - I Live" starts like a heavy Joe Lynn Turner solo song. All though I like it, a heavy rocker like this is a bit out of place on the album, but that's only my opinion.

"Purify (Longing for Paradise)" has the same class as the other great song on the album. I especially like the swinging guitar melodies on this one.

"Do You Feel the Time"; what can I say, this is a very good song with a lot of emotion. I like the parts with Zeno Roth's singing very much, he did a good job and I wonder why he never did lead vocals before.

The second instrumental "Sunset Bird Flying Home (Celestial Touchdown)" ends the album. With a buddy of mine I talked about Steve Vai and after a while I said that I like Vai but I'm a bigger fan of Zeno Roth. Well he didn't know Zeno and I said listen to "Sunset Bird Flying Home (Celestial Touchdown)", it's fully downloadable. I don't know yet if he checked it out, but if he did he must admit that it's at the same level as Steve Vai, or even better!

It's a great album. If you are a Zeno fan get it. If you are a Michael Flexig fan; get it too, and listen to it with in mind that's it's a new era in the history of Zeno. A new start? I don't know, there are so much connection with other Zeno albums, but at the same time I never get the idea that Zeno repeats himself on the songs, as I said; it's fresh.

Thank you Zeno for this new album!

Ik heb de nieuwe Zeno met handtekening en al opgestuurd gekregen uit Engeland, waar Zeno Roth tegenwoordig woont. En mijn naam wordt genoemd in de bedanklijst, samen met die van Bernt, die ik ken van het Zeno Forum.

Vorig jaar was mijn persoonlijke hoogtepunt het halen van het rijbewijs en het kopen van een auto. Ik denk wel dat ik weet wat het hoogtepunt van 2006 zal zijn, deze CD natuurlijk! Of er moet wel iets heel geks gebeuren...

Een recensie volgt nog

Deze klok heb ik ooit gekregen van de leukste lerares die ik ooit op een school gehad heb; Ine  Zij was één van de weinigen die ons leerlingen gerust ook een keer naar haar woning meenam bijvoorbeeld. Wat de reden precies was dat we daar waren weet ik niet meer, maar ik weet nog wel dat haar broer de klok wegdeed en niemand anders van de kleine groep het ding wou hebben.

Volgens mij is ie uit de jaren '70 en het is ook echt alleen maar een klok met een lampje erin, een alarm of iets dergelijks zit er niet op. In de clip van het nummer "9PM (Till I Come)" van ATB uit 1998 is dezelfde Copal klok te zien op 2 minuut 23

Edit: op deze pagina staat dat de klok van na 1970 is. Er staan nog meer Copal klokken, maar geen van die is zo mooi als het model 601 vind ik...

Awoken by the tears & anger, a sudden flood of cries
10 days past the 1st September, 4ever changed our lives
How could there be any mortal so soulless & cold?
2 predict our fate, with such ruthless hate
Well, only heaven knows

Only heaven knows our destiny
Only heaven knows what's meant 2 be
All prayers 2 sisters/brothers who died 4 u
Solace 2 fathers/mothers we'll stand 2gether, we'll all start anew

I fight 2 see past through the vision, of clouds that fill the skies
But all I see is dissolution, as chaos fills our eyes
Why are we the hapless chosen of one's evil aim?
2 divide our ways, 2 conspire our days
Well, only heaven knows

Cuz heaven knows, it's now or never
Heaven knows

Awoken by the tears & anger, a sudden flood of cries
10 days past the 1st September, 4ever changed our lives...

Jeff Scott Soto - Heaven Knows (MP3)

2005 vond ik maar een matig A.O.R./melodieus rockjaar. Maar 2006 is weer heel anders! Dat had ik niet verwacht. Zover hadden we al goede albums van Last Autumn's Dream, Sunstorm, Fair Warning, Ten en niet te vergeten Cannata.

Maar Slamer is er ook nog. Het is vernoemd naar de Britse gitarist Mike Slamer, die ook speelde in o.a. Streets en Steelhouse Lane. De zang op dit album is gedaan door niemand minder dan Terry Brock, bekent van Strangeways en The Sign. Wat mij opviel toen ik naar de ruim tien minuten durende streaming sample luisterde, dat de productie mooi krachtig en helder klinkt. En zo te horen heeft Slamer niet alleen nummers gemaakt met mooie herkenbare refreinen, maar hoor je af en toe ook wat prog rock achtige stukjes voorbij komen (dat in dit geval minder erg is dan je zou denken  ). Giant achtig gitaarwerk hier en daar en op de track "Audio Illusion" hebben ze het over het type MTV popmuziek die zo nep is al als wat, je weet wel...

En hier mijn 'track by track' review:

Het album start met een lange uitvoering van het duet "Come Back and Stay", dat een vette Italo achtige inleiding heeft van maar liefst 2 minuten. Deze lange versie vind ik net even beter als de single edit, die komt namelijk ook minder goed uit de verf door bijvoorbeeld het missen van een snik in de stem van Lyanne Lee (zat zij ooit in E-Rotic?), nadat ze 'Since I've been gone … I've missed you' zegt. Zo zie je maar weer wat een juiste timing kan doen bij dit soort dingen.

"If You Call on Me" heeft – hoe noemen ze dat ook alweer? – O ja, atmosferische synthesizers. Het lijkt een beetje op "Kisses and Tears" van een album eerder, maar dan met een soort "Do They Know it's Christmas Time" achige begeleiding af en toe. Mede door de herkenbare zang van John McInerney duidelijk een Bad Boys Blue nummer.

Het funky "Victim of Your Love" wordt gezongen door Trevor Tailor. Dit zijn de tracks die een album gevarieerd maken, erg leuk. Eigenlijk is ook dit niet zozeer een disco nummer, net als het voorgaande "If You Call on Me", maar door de high tech achtige aanpak valt het totaal niet uit de toon op dit album.

Na het leuk en aardige titelnummer klinkt er een song zoals we die kennen (of niet) van Modern Talking en Blue System. "Gimme Gimme Your Lovin'" wordt ook gezongen door Trevor Tailor waardoor ook dit stuk ondanks de overeenkomsten een echt Bad Boys Blue nummer is, want ook hij heeft een heel eigen stemgeluid, bovendien zijn er ook nog "I Wanna Hear Your Heartbeat" soort stukjes in te herkennen een aantal keer.

Oké, dan komt het naar mijn idee minst goede stuk van het album. Het is niet heel slecht maar het refrein heeft het gewoon niet. Wel gaaf dat "I Remember Mary" nu eens niet over een "Pretty Young Girl" gaat. En het 1 minuut durende filmmuziek achtige intro is ook niet verkeerd.

Het betoverende "Charlene" is weer helemaal geweldig. Misschien wel het beste stuk van de plaat! Net als je na zo'n 3 minuten denkt dat je het nummer wel gehoord hebt, komt er zo'n heel erg bombastisch stukje synthesizer. Net als eerder in het nummer de aparte 'Huh's' van Trevor Tailor maken dit soort dingen de tracks van Bad Boys Blue nog completer en krijg je er nooit genoeg van.

Een soort zware scheepstoeter en een snerpend geluid door het hele nummer heen begeleiden "Inside of Me". Moet ik het omschrijven als een UB40 soort reggae? Anders weet ik het niet te zeggen eigenlijk. Ook weer een goed afwijkend stuk op dit album.

Het relaxte "Why (Misty Eyes)" is een zeer mooie afsluiter met veel aandacht voor achtergrond zang.

Maar er is nog een extraatje; een nieuwere versie van "Kiss You All Over, Baby", dat als origineel op het debuut staat.

"Love Is No Crime" uit 1987 is het derde album van Bad Boys Blue en de één na laatste met Trevor Tailor, die voor mij toch wel heel belangrijk is voor de sound van deze act. Een heel album met John McInerney kan ook werken, maar het is juist de combinatie en de afwisseling van de originele line up die mij zo aanspreekt