Locatie: Nederland, Arnhem
Onderwerpen: muziek (melodieuze rock, pop, sommige A.O.R., sommige eurodance/-disco), vormgeving (keramiek, steenhouwen, schilderen, logo design), foto's en film (fotografie, film kijken maar ook proberen te maken soms) en nog veel meer... (kikkers, auto's...)
Na de Corvette van vorige keer nu nog een wagen met lange neus op het schoolbord; mijn versie van de Batmobile. Het is ongeveer het model zoals die voorkwam in de film in 1989. Er zijn heel wat verschillende Batmobile's, hier vind je ze vanaf 1941!
"Seventh Star" (1986) was oorspronkelijk bedoeld als soloalbum van Black Sabbath gitarist Tony Iommi, vandaar het vreemde Black Sabbath featuring Tony Iommi op de hoes, het schijnt een compromis te zijn geweest tussen Iommi en platenmaatschapij plus de manager toen (de beruchte Don Arden, vader van Sharon Osbourne).
In for the Kill Mijn minst favoriete nummer, maar dan hebben we die wel gelijk gehad aan het begin.
No Stranger to Love Mooie powerballad, vet atmosferisch! Deze album versie heeft niet de achtergrondzang als de single versie, ik mis het helemaal niet. Dit nummer klinkt niet als Black Sabbath zoals ervoor. Mensen die (ergens terecht) dit geen Black Sabbath album noemen zouden dat kunnen onderbouwen met het feit dat "No stranger to Love" ook niet zo klinkt. Maar de andere tracks dan? Zoals:
Turn to Stone Deze is in de stijl van het "Born Again" materiaal (het voorgaande album), maar dan met een veel beter geluid. Ook qua kaas tekst is het wel een beetje in die stijl, 'She put a spell on you!' etc. Niet echt een uitgesproken refrein helaas, maar vaker luisteren helpt er wel bij dit goed door te komen.
Sphinx (The Guardian) Instrumentaal.
Seventh Star Heel mooi titelnummer. De wat Oosterse riff van Iommi is briljant. Ik dacht dat de Duitse gitarist Axel Rudi Pell vooral door Rainbow geïnspireerd was, maar dit nummer heeft erg veel weg van zijn Oosterse stukken zoals "Casbah" en "Black Moon Pyramid" etc. Maar terug naar "Seventh Star", de zang van Glenn Hughes is echt zeer goed vind ik, niet zo iel als de laatste tijd en ook niet zoals in zijn beginjaren, nee veel warmer.
Danger Zone Gewoon een goed rocknummer, en weer valt de prima zang mij op.
Heart Like a Wheel Een bluesjam lijkt het wel. De gitaar klinkt zeer diep en hard. Ondanks het wat vele pielende gesoleer wel geslaagd, maar ik snap wel dat het op kant B kwam...
Angry Heart Wederom gewoon een goed rocknummer met lichte Deep Purple verwijzingen door de synthesizer. Het bevat al elementen van:
In Memory... Deze korte powerballad gaat waarschijnlijk over de dood van Iommi's vader. Ik vind het zeer mooi, nogmaals complimenten voor Glenn Hughes. Zou hij tijdens het inzingen hiervan aan de overleden Tommy Bolin gedacht hebben? Hughes zat samen met Bolin in Deep Purple, vlak voordat de band voor het eerst opgeheven werd.
Er zijn dingen op aan te merken, dat zeker, maar albums zoals deze, waarvoor je moeite moet doen om ze goed te kunnen begrijpen vind ik zeker wel mooi!
Ik moest laatst bij het spel Party & Go "O Sole Mio" nurieën, maar daar kwam helaas steeds de melodie van "Ciao Ciao" achteraan, want ik ken "O Sole Mio" eigenlijk alleen maar van Francesco Napoli's medley...
Uli Jon Roth heeft een nieuw album! In Japan al uit en deze maand komt de Europese release als het goed is.
De plaat is onderdeel van het Sky of Avalon project, dat betekent dat het waarschijnlijk nog gevolgd gaat worden door twee andere delen, want met het Sky of Avalon album "Prologue to the Symphonic Legends" van midden jaren '90 werd er aangekondigd dat er na dat eerste album een trilogie zou volgen. Maar het kan ook anders gaan, want volgens broer Zeno veranderd Uli nog al es vaak van gedachten.
Op deze Japanse site staan fragmenten (klik op WMA of RA). Als ik het zo hoor zou het eindelijk ook es de fan van theatrale bands als Therion kunnen aanspreken, al had dat veel eerder zo moeten zijn, want laat die laatst genoemde band nou zwaar geïnspireerd zijn door de muziek van Roth...
Dreamtide werd opgericht door gitarist/arrangeur Helge Engelke toen Fair Warning gestopt was. Het debuut "Here Comes the Flood" kwam uit in 2001, waarop de stijl van Fair Warning mooi voortgezet werd. Daarna kwam in 2003 "Dreams for the Daring" uit, dat goed, maar ook meer van hetzelfde is, met niet echt een uitschieter en geen duidelijke power ballad zoals op het eerste album, iets dat ik dus wel miste eigenlijk. De man met de voorkeur voor het maken van ballads in Fair Warning was Ule W. Ritgen en die is hier dus niet bij betrokken. Fair Warning werd daarna opnieuw opgericht maar op de site van Dreamtide werd verteld dat dat niet het einde zou betekenen voor de band. En wat blijkt, Helge Engelke heeft woord gehouden en binnenkort verschijnt dan eindelijk het derde album. Ex-Scorpions bassist Francis Buchholz vervangt ex-Thunderhead nu Donnerkopf Ole Hempelmann, maar voor de rest is het nog dezelfde band, CC Behrens (ook van Silent Circle!!) op drums, keyboards: Torsten Luederwaldt en Olaf Senkbeil als zanger.
Hier staan samples van het nieuwe Dreamtide album.
De man begon z'n zangcarrière bij Yngwie J. Malmsteen ergens midden jaren '80, ging in de jaren daarna door met allerlei melodieuze rock, waarna in de jaren '90 duidelijk werd dat de man ook andere muziek wil maken. Dat liet hij merken in één van de vele bands waar hij in zat; Talisman, maar vooral met z'n eerste soloalbum "Love Parade" uit 1995, dat opvallend funky en soulvol is. Eigenlijk kan het solo bij hem net als bij z'n vriend Glenn Hughes alle kanten op gaan. Soto's tweede soloalbum "Prism" uit 2002 was een A.O.R. plaat met veel ballads en enkele rockers. "Lost in the Translation" van daarna is daarintegen een hardrock album. En nu? Nu komt zijn vierde album met de titel "Beautiful Mess" uit. De samples klinken als stevige soulvolle, funky geproduceerde poprock. Daarbij komen allerlei high-tech geluiden om de hoek zetten om het modern te maken (of het lukt?) en in de rustigere stukken hoor ik invloeden van Seal terug.
